ang nakalipas ay bumabalik

nang dahil sa yogurt with peaches and crushed chocolate ng red mango ay na-time warp ako sa mga pagkakamali ko nung college. itinago ko na sa pinakasulok ng utak ko yung mga pagkakamali kong nagdulot ng labis na sakit sa isang tao. eh olats, yung kasama namin alam pala ang nangyari noon. isa pala siya sa mga outlet pagdating sa sama ng loob sa akin ng isang babae. pero ayos lang, naalala ko lang kasi yung mga mali ko noon na hindi ko pala masyadong naayos at meron pa pala akong dapat na baguhin sa sarili ko.hihi kaya pala siguro hanggang ngayon ay inuulanan pa rin ako ng bad karma.naniniwala na ako ngayon sa karma.taena. ilang araw na ang lumipas pero asar talo pa rin ako sa kulitan tuwing lunch break. mahilig akong mang-asar, pero pagdating sa usapan na yan tumatahimik nalang ako sabay ngiti.nagpipigil na magwalk-out. pero for the record, aamin ko na ngayon.hindi ko sinira ang buhay nya.nagkaroon lang kami na tinatawag na “close encounter”.hihi

pagkatapos ng lunchbreak, naka-yuko nalang akong naglalakad papunta sa workstation ko sabay suot ng headset.taena.naki-ride pa yung kanta ng Athenaeum. ang kantang what I didn’t know. Oh sabay-sabay tayo sa pagkanta :

“That’s when I said I’ll need
More than you can offer me
But now I own an empty space
And I can’t fill it with your face

Cause what I didn’t know
Is I was killing you
I said a lot of things that I didn’t mean to
But I am older now
And I believe in you
So I can wait awhile
If it brings me back to you”

isle be home

parang ang bilis ng sandali kapag ang dami mong ginagawa sa opisina at madaming pinagkaka-abalahan sa buhay, hindi mo na namamalayan na ilang araw nalang magpa-pasko na.pero ang OK sa akin ngayon, kahit medyo busy na ako nabibigyan ko na ng halaga ang mga mumunting bagay sa buhay ko, hindi katulad dati.yey!  abot Pluto na ang excitement ko sa parating na pasko.may dalawang reunion nag-aabang sa akin.at gagawin ko ulit ang annual pilgrimage ko kapag umuuwi ako sa probinsya. magmuni-muni sa isla ng Hagonoy sa harap ng pacific ocean at ang mag-scuba diving sa mga isla ng davao.

kuha yan nung huli kong bisita sa isla ng hagonoy. kapag nakatambay ka sa maliit na isla na yan, mapapaisip ka ng malalim tungkol sa buhay mo.ang mga nakaraan, mga nangyayari at ang mangyayari pa.kapag nandito ka, mararamdaman mo kung gaano ka-simple ang buhay.walang kuryente,walang signal ang cellphone at walang coke.mas mae-enjoy nyo ang kwentuhan ng barkada at ang halaga ng bawat segundo.

yan ang pambato kong picture kung sakaling may contest ang close up for best underwater smile.ibang klase ang sumisid sa mga diving spot sa Davao.makakalimutan mo sandali ang mga problema mo sa buhay dahil sa sobrang ganda ng coral reefs.ang isang oras na sisid sa ilalim ay katumbas ng limang araw na pumapartey ka sa fort strip.

napadpad na ako sa iba’t ibang lugar, may mga nakilalang tao at ilang beses na rin umihip ang hangin ng pag-iisa, pero wala pa ring katumbas ang lugar kung saan ka nagkamalay.kung saan nakilala ang mga unang kaibigan.at higit sa lahat kung saan unang naramdaman ang halaga ng buhay.kahit hindi ako lumaki sa mga isla na yan, it really feels home when you are on the island together with your love ones.damn.i’m missing home.*sniff *sniff penge tissue.

little wonders

mejo nawala ako sa mainstream sandali.masyado kasi akong natuwa sa mga nangyayari sa akin lately.hihi pero ngayon, tumigil na ako sa paglipad dahil sa tuwa. the hardest part has just been over and I will only just remember how it felt when I got the remedy.damn! it really feels good.! I’m a bit contented right now.i have let my troubles fell behind me and I have felt everyone around me. I know now how to treasure every little thing in my life. small talks, small hours, little praises and every little smile are the components that twists and turns my fate. my life was made by these little wonders.

my life is a bit busy right now.i finally got the work I really wanted and hell yeah I am very happy.i’m into swimming right now as my past time .i’m back again to watching tv series, back again to thirsty thursday sessions, food trip weekends and I’ve realized not to go out of the country for work. And to sum it all up, i finally got what I need and not what I want.yey! all of my regrets have been washed away somehow and time falls away so easily but these little wonders has defined my being! Apir!

maling akala

akala ko hindi ko kayang saluhin ang lahat ng grasyang dumating. kayang kaya naman pala. pahiram ng mga kamay nyo at may parating pang iba. dalawa ang nawala pero pinalitan ng labing isa. panalo! yey!

never been this happier

i spent my weekend at Baguio together with my cousins from Davao. umakyat kami from Dagupan kahit na may bagyo. madaming landslide paakyat pero kayang daanan. parang gumanda lalo ang Baguio at maamoy mo ang mga pine trees. ganon lang siguro ang isang lugar, lalong gumaganda pagkatapos ng bagyo.day trip lang ginawa namin tapos pagbaba namin nakaranas kami ng zero visibility for 20mins.tuloy pa rin ang byahe kahit hindi na namin makita ang daan.abot batok na ang mga ngiti namin nang makarating kaming safe sa Dagupan.i have never felt so safe after that Baguio trip.

Year 2009 maybe the best year for me.i’ve got so much to loose.sabi nga ni katy perry sa kanta nya : comparisons are easily done once you’ve had a taste of perfection.naulanan ako ng mga problema but I handle all of them smoothly.yey!i am now back on track.lahat ng aspeto ng buhay ay wala ng problema. dati kasi kapag may problema ako, iniiwasan ko lang at kinakalimutan.parang girlfriend pala ang bawat problema eh, you ignore them for one day and the next you’re chasing after them.i was thinking that after I have experienced the best, only the second best that I will know. Pero hindi eh, lalong gumaganda lalo mga experiences and blessings ko.i could say that I am now at the prime of my life.yey! payo nga ng kaibigan ko: ibasura na daw ang mga bagay na gusto ko pero hindi ko naman kailangan at kalimutan na ang mga tao na dapat ilang taon nang dapat binasura.the moment I let go of them was the moment that I got more than I could handle.yey! I can see clearly now that my dreams are about to be achieved.

ganon lang siguro ang buhay, kahit ilang landslide ang dinaanan mo mararating mo pa rin ang dapat mong puntahan.at kahit zero visibility ka na sa mga plano mo sa buhay dulot ng mga problema, darating rin ang panahon na mawala ang lahat ng problema at mapapalitan ng trak trak na swerte.hindi dapat iwasan ang problem, dapat harapin ito para maramdaman mo kung gaano ka katatag at malaman mo ang importansya ng mga bagay bagay.self-fullfilment ikanga.dati nag-iinuman kami kapag may problema, sasakit lang ulo mo pagkagising at nariyan pa rin ang problema.pero ngayon, mas masaya pala mag-inuman kapag tapos na ang mga problema.kahit masakit ulo mo pagkagising pero nakangiti ka pa rin at ang sarap ipagpatuloy ang buhay mong puno ng kasiyahan. Ilabas ang vodka at beer. gusto ko rin matikman ang black tequila! taena inuman na!

pain and pride

There are times that it seems to me that I am sharing you in memories. Someone’s got to give and I don’t believe that it is right. I won’t make another promise ‘coz you know I never did to keep them so well. We have reached the bottom and I thought in time I’d realize that it’s over. I’ve had the rest of you and now I’m longing for the best of you.

I don’t know what’s worth fighting for. I can’t fight for someone who isn’t even there. The pain weighs out the pride. I have lost all of my sense of control and my deep thoughts have taken their toll. I got no place to hide when I’m at the end of the road. My mind will eventually break the spirit of my soul. I don’t wanna be another liar looking for forgiveness from a memory of you and I can’t get another try. I hope that something in your heart won’t die.

sports buff

lumaki ako sa loob ng skwelehan at na-expose ako sa iba’t-ibang sports.hindi mo maiwasan kasi bawat lingon mo may sport facility.patintero sa harap ng chapel o bitbit ang isang plywood tapos extreme sports na sa harap ng teacher’s dorm 1.hihi  nagbasketball ako nung grade school at volleyball naman sa high school.lahat yan, kailangan ng sapatos at magpatahi ng uniform kung may competition.pumuputi na buhok ng nanay ko dahil sa problema ng gastos sa sports.lahat kasi kami ng mga kapatid ko mahilig sa sports.huminto ako sa pagsali sa sports nung college, naisip ko tama na ang paglalaro.dapat mag-aral naman para sa kinabukasan.tapos nung nagkaroon na ako ng trabaho, bumabanat naman ako sa badminton.gastos na naman sa sapatos, raketa at gat0rade naman sa bawat laro.sinubukan ko rin ang boxing, wala lang gusto ko lang ng sudden rush of anger kapag suot ko na ang gloves.sa boxing, ang mahal ng gloves at ang laki ng gastos mo sa mga energy drinks pero sulit naman sa workout.eh dito nga nabuo ulit abs ko, pero nawala kasi may session kami sa gweilo’s every Friday.hihi

tapos nung weekend, tinamaan ulit ako ng tamaditis.walang magawa sa bahay, naka-set na kasi mood ko para sa triple birthday celebration ng mga kabarkada ko.eh olats, hindi nagswak mga schedule namin at halos lahat busy sa buhay.kaya pumunta nalang ako sa rizal memorial sports stadium, I have decided to engage myself again into a different sport.this time, swimming!yey! naisip ko, magandang exercise to para sa katawang natutulog na ang mga muscles at ok rin to sa breathing.tsaka hindi to masyadong magastos, hindi mo kailangan bumili ng mamahaling sapatos o kayay raketa.kailangan lang dito ay magpaka-bakat sa spandex at goggles tapos swim swim na.sana maging routine ko na ang pag-swimming every weekend, mukhang kailangan ko na ng exercise kasi parang gumagana na yung genes ng tatay ko pagdating sa belly part.hihi   after swimming, next stop is tennis!

jackpot

sabi ni noynoy aquino sa tv : ‘pwede na ulit mangarap’, at sineryoso na rin ng mga kaibigan ko ang hamon kong bawal sa mga kaibigan ko ang mahirap.lagot.mukhang mawawalan na ako ng kaibigan kasi ako nalang ang mahirap.hihi tapos yung isa kong kaibigan, gusto na nya mabenta ang bahay nila sa bel-air para magkaroon na sya ng share ng milyones. at yung isa naman, gusto na nya mag-franchise ng ministop para magresign na sya sa trabaho at pumaparty nalang sya gabi-gabi. sabi nila kung mangangarap ka nga lang daw, dapat lubos-lubosin mo na tutal libre naman ang mangarap.dapat lagpas langit na ang pangarap mo.

nung nalaman ko na 76 million na ang jackpot prize ng power lotto, tumaya na ako.madalas sinasabi kapag mananalo daw sila sa lotto, bibili daw sila ng bahay o kayay bibili ng condo unit sa fort or sa Rockwell.simple lang naman gagawin ko kung swe-swertehan manalo sa lotto.pupunta muna ako sa powerbooks sa greenbelt at bibili ng origami books.mag-aaral ako ng origami at pera ang gagamitin imbes na papel.hihi tapos magcheck-in ako sa manila peninsula sa pinakamahal na kwarto dun.ilalatag ko ang pera ko sa kama at hihiga ako na parang nasa nestea iced tea commercial dati.at pagkagising ko, itatapon ko nalang ang pera na parang confetti.

tumindi lalo ang daydream ko habang nakatitig ako sa fortune plant kong hindi pa nakapagbigay sa akin ng fortune.balak ko rin magbigay ng ilang milyon sa simbahan at tulongan yung mga binaha sa marikina, cainta at sa pangasinan.umaapaw na ang excitement ko nung binuksan ko ang pcso website para malaman ang lotto results. eh olats, dalawang numero lang tumama.kumuha nalang ako ng tubig sa pantry at nilunok ang pangarap. pero sa totoo lang, isang jackpot prize na rin yung buhay ka at masaya ka sa buhay mo.after staking out what could have been better than all the money in the world, I realized that family and friends have more worth than the jackpot prize of power lotto.

sa mga bitter jan

ehem sa mga bitter jan, panoorin at pakinggan ang video na to.hihi :

at sa dalawang babae jan na binura ako sa mundo nila dahil sa galit, patawarin nyo na ako.naka-tatlong karma na ako, lagpas na yun sa patas at lumampas na rin sa quota.hihi minahal ko rin  naman kayo kahit pano. ^^

office politics

alliances.competitions.survival.yes, all of these may sound manipulative and devious.people see me as someone young, naïve and smart but easy to obey.yet, I am more aware of what is happening around me than anyone can guess.we can’t get out on everybody’s issues but I need to keep my eyes open.they say that politics is a calculated advancement by using tactics and strategy to gain power in a group.someone who has embedded this so-called  demonic strategy in his personality to gain superiority and power towards his subordinates could be the negating force on everyone’s career growth.someone who worked alongside with the team, with highly opinionated people around that are unwilling to listen to possible options.it is indeed hard to prove your competence with different individuals at different levels, with different calibers and with sick personalities.it is either they feel threatened or you’re just not their type.it may be driven out of fear, insecurity or something more evil.sometimes a workplace can be a re-enactment of high school drama in a professional setting, conniving things that some people come up with to either manage people out or cut out a competition.

office politics, as we know it, tends to be just the bad side.knowing how to apply  this properly that can greatly benefit you is a difficult question that needs to be answered.